26 - سرکار بودن ، اون هم همه جوره

 

چند قاشق از سحري اش مونده توي ظرف كه دست مي كشه از غذا خوردن . نگاه به ته مونده ي غذاي توي ظرف مي كنم و بهش مي گم :« اينا رو هم بخور ديگه . »
قيافه ي درمانده اي به خودش مي گيره و مي گه : «ديگه جا ندارم .»
محض خالي نمودن عريضه و فقط براي برانگيختن حس ترحم جهانيان ، بهش مي گم :« اينا تمام آرزوشون اين بود كه توسط تو خورده بشن !! ... )-: »
با اشاره به آخرين قاشق غذايي كه داره مي زاره توي دهنش مي گه : «عوضش اينا قول مي دن نائب الزياره ي اونا هم باشن D-:»

 

دوست من ! دوره ي سر كار گذاشتن ما را ديده اين نازنين بانو . آن هم به صورت فشرده . گوئيا !