می دونی دوستم ! امروز یه کتاب می خوندم  یه جمله اش خیلی برام جالب بود . می گفت بعضی ها تلاش می کنن تا خدای خودشون  رو به انسان معرفی کنن . و این خدا ۵۰٪ ترسناک و ۵۰٪ مهربان ترینه . بعد سعی می کنن راههایی که انسان رو به خدا می رسونه معرفی کنن . نمای کلی این خدا رو خودشون نمی تونن ترسیم کنن . بعدش به دنبال چسبوندن انسان به خدا و پذیرش این خدا توسط انسان هستن . در حالی که راه رسیدن به خدا رو هم درست معرفی نمی کنن .

گمونم این بعضی ها رو بشناسم .

این جمله ی « تُؤْتِي الْمُلْكَ مَن تَشَاء وَتَنزِعُ الْمُلْكَ مِمَّن تَشَاء وَتُعِزُّ مَن تَشَاء وَتُذِلُّ مَن تَشَاء » رو خیلی دوست دارم .  فکر می کنم خدایی که روی آگاهی تک تک واژ ه های این جمله قدم گذاشته، فقط مهربان ترینه . کسی چه می دونه ، پشت اون «تُذِلُّ مَن تَشَاء» اش چه حکمتیه .

سُبحانَکَ الّلهُمَّ وَ بحَمدِکَ ...

دلم می خواد این روزها خدا رو قسم بدم به « مَالِكَ الْمُلْكِ »  بودنش . « تُؤْتِي الْمُلْكَ مَن تَشَاء » بودنش .  به  «تُعِزُّ مَن تَشَاء» بودنش  . به اون صفتی که  همه ی نیکیها به دستشه   و به هر کار ناشدنی ای تواناست . با اینکه می دونم همیشه عزت داده . اما ... در مقام بزرگی اش ، چه زیادی رو طلب کنم که هم شأن عظمتش باشه ؟!!!

                           ...  إِنَّكَ تَرْزُقُ مَنْ تَشَاءُ بِغَیْرِ حِسَابٍ‏ .